بیماری پولوروم یکی از مهمترین عفونت های سالمونلایی در طیور است که در اثر سالمونلا پولوروم ایجاد گردیده و عمدتا در جوجه ماکیان و جوجه بوقلمونها دیده می شود. در این بررسی، شش گروه 10 قطعه ای از جوجه بلدرچین های 5 روزه با 0.2 میلی لیتر از غلظتهای معین (CFU/ML 108-103) از این باکتری به طور خوراکی تلقیح گردیدند که در بالاترین غلظت، هشتاد درصد از جوجه ها تلف شدند. جهت تعیین انتشار طبیعی عفونت، بیست قطعه جوجه بلدرچین یک روزه به مدت 3 هفته در مجاورت با یک جوجه آلوده قرار داده شدند که در نتیجه دو قطعه از آنها تلف گردیدند. مبتلایان علایمی مشابه آنچه که در ماکیان و بوقلمون دیده می شود از خود بروز دادند. پرخونی و نکروز کبد، بزرگی طحال، پریکاردیت، نودولهای قلبی و ریوی و اندرونه روده کور از مهمترین ضایعات کالبد گشایی بودند. همچنین کلیه ها گاهی اوقات متورم یا کمرنگ تر از حالت عادی با تجمع اورات در میزنای دیده شدند. سالمونلا پولوروم از کبد، طحال، ریه ها، قلب، پانکراس، کلیه ها و روده کور جدا گردید. در نتیجه جوجه بلدرچین های ژاپنی به سالمونلا پولوروم حساس بوده و ممکن است در انتشار آن به ماکیان نقش داشته باشند.

به منظور مطالعه تاثیر کمبود متیونین جیرهبه عنوان یک اسیدآمینه حیاتی بر بافت روده باریک، تعداد 20 قطعه بلدرچین ژاپنی نر یک روزه به صورت تصادفی به 2 گروه 10تایی تقسیم شدند. بلدرچین های گروه آزمایشی با جیره فاقد مکمل متیونین و گروه شاهد با جیره استاندارد بلدرچین به مدت 6 هفته تغذیه شدند. پس از پایان دوره و کشتار بلدرچین هانمونه های بافت شناسی از قسمت میانی دوازدهه، تهی روده و ایلئوم تهیه و مراحل معمول بافت شناسی انجام پذیرفت. سپس برش های 6 میکرونی تهیه شده، تحت رنگ آمیزی هماتوکسیلین-ائوزین و روش هیستوشیمی پریودیک اسید چیف قرار گرفتند. با استفاده از نرم افزار Axio vixion Rel 4. 8 ارتفاع و عرض کرک، عمق کریپت، نسبت ارتفاع کرک به عمق کریپت و تعداد سلول های جامی در واحد سطح اندازه گیری و داده ها به صورت میانگین± انحراف معیار ارائه شده و با روش آماری Independent-Samples t-Testو در سطح معنی p < 0/05; از لحاظ آماری مورد مقایسه قرار گرفتند. کاهش متیونین جیره سبب کاهش معنی دار عرض کرک و تعداد سلول های جامی در هر سه قسمت روده باریک و نیز کاهش معنی دار ارتفاع کرک و نسبت ارتفاع کرک به عمق کریپت در تهی روده شد. باتوجه به این که کاهش نسبت ارتفاع کرک به عمق کریپت سبب کاهش سطح جذب در روده می شود، مشخص گردید که کاهش متیونین جیره با اثر منفی بر سلول های جامی و کاهش ترشحات مخاطی سبب آسیب به مخاط روده باریک و همچنین کاهش سطح هضم و جذب روده ای و در نهایت کاهش وزن بلدرچین می شود.

صفات رشد و تولید مثل از ویژگی های شناخته شده موجودات زنده، به دلیل ارتباط مستقیمی که با سود اقتصادی دارند، از اهمیّت ویژه ای برخوردارند. توصیف ژنتیکی منحنی رشد و همبستگی فراسنجه های آن با صفات رشد و تولیدمثل در تعیین راهبردهای انتخاب می تواند مفید باشد. بدین منظور از داده های 2035 بلدرچین، که طی سال های 1398-1396 در مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی جمع آوری شده بود، استفاده شد. برای شناسایی عوامل ثابت مؤثّر بر صفات از مدل خطّی رویّه GLM نرم افزار SAS و برای تخمین پارامترهای منحنی رشد، از مدل رگرسیون غیرخطّی گمپرتز استفاده شد. اجزای (کو) واریانس و پارامترهای ژنتیکی منحنی رشد و صفات رشد و تولیدمثل حداکثر درست نمایی محدود شده با استفاده از تجزیه و تحلیل چند صفته توسّط نرم افزار DMU برآورد شدند. وراثت پذیری وزن بدن در 35 روزگی، وزن مجانبی، نرخ بلوغ، سن در نقطه عطف منحنی، نرخ رشد مطلق، نرخ رشد نسبی، تعداد تخم و درصد باروری بترتیب 0/222، 0/238، 0/416، 0/283، 0/168، 0/222، 0/283 و 0/071 برآورد گردید. همبستگی های ژنتیکی بین فراسنجه های منحنی رشد با نرخ رشد مطلق و نرخ رشد نسبی و وزن بدن در 35 روزگی متوسط رو به بالا (0/924–,0/439) بود. قوی ترین همبستگی هم بین سن در نقطه عطف منحنی و نرخ رشد نسبی (0/924) بدست آمد. به جز همبستگی های ژنتیکی بین تعداد تخم و درصد باروری با دیگر صفات، اکثر همبستگی های ژنتیکی مثبت برآورد شدند. بر اساس نتایج، مدیریت بهینه عوامل محیطی در افزایش رشد و عملکرد تولید مثلی اثرگذار هستند و انتخاب ژنتیکی برای صفت رشد با استفاده از فراسنجه های منحنی رشد می تواند باعث بهبود پتانسیل ژنتیکی حیوان شود.

هدف از این بررسی، پیش بینی مؤلفه های (کو)واریانس و فراسنجه های ژنتیکی منحنی رشد در یک جمعیت آمیخته ی بلدرچین ژاپنی بود. برای این منظور، رکوردهای وزن بدن با منحنی گمپرتز برازش و فراسنجه های منحنی برآورد شد. با استفاده از این منحنی، وزن بلوغ (Wf)، وزن جوجه ی نوزاد یا هچ (W0)، شاخص بلوغ (K)، سن (ti) و وزن (Wi) در نقطه ی عطف و نرخ رشد در روزهای مختلف برای همه ی پرندگان پیش بینی شد. پیش بینی مؤلفه های (کو)واریانس و فراسنجه های ژنتیکی با استفاده از مدل حیوانی چند صفته با نمونه گیری گیبس انجام شد. وراثت پذیری فراسنجه های منحنی رشد شامل وزن بلوغ (Wf)، وزن جوجه ی نوزاد (W0)، شاخص بلوغ (K)، وزن و سن در نقطه ی عطف، به ترتیب برابر با 335/0، 269/0، 273/0، 291/0 و 397/0 پیش بینی شد. همچنین، وراثت پذیری صفات نرخ رشد دوره ای از نوزادی تا 45 روزگی بالا و در دامنه ی بین 311/0 و 424/0 محاسبه شد. همبستگی ژنتیکی وزن جوجه ی نوزاد با شاخص بلوغ و وزن بلوغ مثبت بود (14/0 و 24/0)، اما همبستگی ژنتیکی وزن جوجه ی نوزاد با سن و وزن در نقطه ی عطف منفی (24/0-و 12/0-) بود. همبستگی ژنتیکی شاخص بلوغ با وزن جوجه ی نوزاد، وزن بلوغ، سن و وزن در نقطه ی عطف منفی بودند. همبستگی ژنتیکی شاخص بلوغ با صفات نرخ رشد در سنین آغازین مثبت (و برای صفات آخر دوره ی متوسط و منفی) پیش بینی شد. شاخص وزن در نقطه ی عطف، همبستگی ژنتیکی مثبت با بیشتر صفات نرخ رشد داشت و روند تغییرپذیری آن ها از آغاز به پایان دوره ی رشد افزایشی بود.